Valery Legasov

Aslında “birçok nadir özelliğin tek kişide birleşmesi” meselesine örnek olarak bence Lenin çok daha iyi bir örnek olabilir. Düşünsenize: Sürgünde yaşayan, maddi imkanları sınırlı bir adam çıkıyor ve yıllarca tek bir fikre obsesif şekilde bağlı kalıyor. Sonra dünyanın en büyük imparatorluklarından birinin çöküş sürecinde ortaya çıkıp devrimin liderlerinden biri haline geliyor. Ama mesele sadece siyasi başarı da değil. Aynı kişide ideolojik üretim, teorik derinlik, propaganda yeteneği, organizasyon kabiliyeti, psikolojik dayanıklılık, stratejik zeka, kitle mobilizasyonu ve yıllarca süren kararlılık birleşiyor. Üstelik bunu sürgün, takip edilme, iç savaş, başarısızlık riski, yalnızlaşma ve sürekli tehdit altında yaşama gibi çok ağır şartlar altında yapıyor. Ve bütün bunlara rağmen yıllarca aynı ana fikri savunuyor: “Marksist devrim gerçekleşecek.” Şimdi birisi çıkıp şöyle diyebilir: “Bu kadar nadir özelliğin tek kişide birleşme ihtimali yok denecek kadar az. O halde Lenin tarihüstü/metafizik bir figür olmalı.” Ama biz böyle düşünmüyoruz. Neden? Çünkü insanlık tarihinde bazen gerçekten olağanüstü bireyler çıkabiliyor. Çok düşük olasılıklı özellik kümeleri bazen tek kişide toplanabiliyor. Benim anlatmaya çalıştığım nokta tam olarak bu. Bir diğer konu da şu: Siz “23 yıl boyunca hata yapmadan sürdürmek” diyorsunuz ama ben burada yine yorum farkı görüyorum. Çünkü Müslüman biri Kuran’daki ifadeleri doğal olarak tutarlı görüyor; şüpheci biri ise bazı yerlerde belirsizlik, tekrar, bağlamsallık veya yoruma açıklık görüyor. Yani “hatasızlık” dediğiniz şey zaten önce kabul edilmiş bir inanç filtresinden geçiyor. Mesela Saffat 147 örneğinde benim dikkat çektiğim şey şuydu: Her şeyi bilen bir varlığın neden yaklaşık/belirsiz ifade kullandığı. Siz ise buna: “Kesin sayı verilmesi zaten mutlak bilgi kanıtı olmazdı” diye cevap verdiniz. Bu doğru; ama benim sorum tam olarak bu değildi zaten. Ben “Bu ifade yanlış” demedim. “Bu ifade neden özellikle böyle kurulmuş?” diye sordum. Çünkü Kuran’ın diliyle ilgili genel gözlemim şu: Metin çoğu zaman farklı çağlarda farklı anlam katmanları üretmeye çok açık bir yapıda çalışıyor. Bu yüzden tarih boyunca aynı ayetten çok farklı sonuçlar çıkarılabiliyor. Ve açıkçası ben bunu ilahi bir tasarımdan çok insan dilinin doğal özelliği gibi görüyorum.

Büyük İskender, MÖ 334–323 yılları arasındaki yaklaşık 10–13 yıllık fetih sürecinde Yunanistan’dan başlayıp Anadolu, Mısır, Mezopotamya, İran, Orta Asya ve Hindistan’ın kuzeybatısına kadar uzanan yaklaşık 5 milyon km²’lik dev bir imparatorluk kurdu. Şimdi bu adam bütün bu nadir yeteneklere sahip diye otomatik olarak “peygamber” sınıfına mı giriyor? Hayır. Büyük İskender'in arkasında her şeye gücü yeten bir Allah yoktu, ona yardım eden melek orduları yoktu ya da yere vurduğunda denizi ikiye ayıran mucizevi bir asaya sahip değildi. Buna rağmen tarihin en büyük fetihlerinden birini gerçekleştirebildi. Peki Muhammed? Arkasında Allah var, Melek orduları ve türlü türlü mucizelere sahip, hatta rivayetlere göre Ay'ı bile ikiye bölmüş ama bakıyorsun Hicaz bölgesinde dışarı çıkamamış. Kuran'a bakıyorsun onu da kimse anlayamamış, 20-25 tane mezhep var hepsi de farklı şeyleri savunuyor, kısacık ayet için 50-60 farklı meal yapılıyor, kısacık ayet için sayfalarca tefsir yazılıyor. İşte bütün bunlar, ayetlerin kesin bir ifade içermemesinden ve hepsinin ucu açık olmasından kaynaklanıyor. Nereye çekilirse oraya gidiyor; tamamen okuyanın hayal gücüne kalmış. Şu ana kadar yazdığım her şeyin yeterince açık olduğunu düşünüyorum. Bu ayet üzerinde de yeterince durdum. Eğer bir sorunuz varsa, lütfen önceki mesajları gözden geçirin. Zira ben Saffat 147 ile ilgili artık herhangi bir şey yazmayacağım. Ayetin kendisi de ortada, yazılan mesajlar da ortada. Eminim ki bu ayete meal ve tefsir yapanlar bile, benim gibi bir ateist kadar üzerinde düşünmemiştir.

Ben bu konunun ilk mesajında, her şeyi bilen bir Allah’ın neden “yüz bin veya daha fazla insana” gibi kesinlik içermeyen bir ifade kullandığını sormuştum. Siz ise bunun belirsizlik değil, edebi üslup olduğunu; Kuran’ın bir rapor ya da teknik metin değil, bir hidayet kitabı olduğu şeklinde cevap verdiniz. Peki, Bakara 185’te Kuran kendisini insanlık için bir rehber olarak tanımlamıyor mu? Tanımlıyor. Kuran’ın bazı ayetlerinde de kendisinin kesin ve mutlak bilgi olduğuna dair ayetlerde mevcut. Eğer bir kitap “ben mutlak bilgiyim ve insanlığa rehberlik etmek için gönderildim” diyorsa, yanlış anlaşılma ihtimalini en aza indirecek bir dil kullanması beklenir. Peki neden buna rağmen kesinlik içermeyen ve farklı yorumlara açık olabilecek ifadeler tercih edilmiş? Bu soruyu sorduğumda ise konuyu, ayetin içeriğinden ziyade “bir insan bunu 23 yıl boyunca nasıl sürdürebildi?” tartışmasına kaydırdınız. Oysa benim itirazım metnin tarihsel sürdürülebilirliğinden çok, kullanılan dilin neden bu şekilde yapılandığı ve bunun gerçekten “çelişkiyi en aza indiren bir tasarım” olup olmadığıydı. Şimdi de diyorsunuz ki; “herkes farklı zamanlarda farklı dersler çıkarabilsin diye bu ayetlerde kesinlik içermeyen, çelişkiye açık ifadeler kullanılmış, bu yüzden de düşünme ve akletme gerektiren bir metin tercih edilmiş. Yani size göre Allah bir risk aldı, Kuran’da yoruma açık ve potansiyel olarak çelişkiye elverişli ifadeler kullandı, Muhammed bunu 23 yıl boyunca sürdürdü ve 1400 yıl sonra günümüze ulaştı. Kuran'ın tarihsel olarak bugünlere ulaşmış olması, Kuran'da kullanılan dilin kesinlik içermeyen ve farklı yorumlara açık olduğu gerçeğini değiştirmiyor. İslam tarhini incelediğimiz zaman ortada tek bir Kuran olmasına rağmen farklı mezhepler, farklı hukuk sistemleri, farklı teolojik yorumlar ve hatta birbirine zıt çıkarımlar oluşmuştur. Kuran öyle bir kitap ki; Edip Yüksel “huriler” ifadesini alıp bunu “Allah cennette hizmetçi robotlar verecek” şeklinde yorumlayabiliyor. Bir başkası “ebabil kuşları”nı F-16’lara, attıkları taşları da füzelere benzetip “Kur’an yüzyıllar öncesinden F-16’ları bilmiş” diyebiliyor. Başka biri ise “zerre” ifadesinden yola çıkarak “Kur’an atom altı parçacıkları biliyordu” sonucuna ulaşabiliyor. İşte Kuran böyle bir kitap, ucu açık, nereye çekersen oraya gidiyor, herhangi bir sınırı yok bunun. Ortada tek bir Kuran olmasına rağmen, aynı ayet için yüzlerce farklı meal ve sayfalarca tefsir yazılıyor. Uygulamada ise ülkeden ülkeye büyük farklılıklar görülebiliyor. Afganistan’da kadınlar sokağa adım atmaya cesaret edemiyor, sosyal hayattan tamam dışlanmışlar, eğitim alma hakları yok. Dubai’de ise kadınlar çok daha görünür bir sosyal ve ekonomik role sahip. Eğitim alabiliyorlar, çalışabiliyor, araç kullanabiliyor ve tek başına ya da arkadaşlarıyla sosyal hayatta aktif şekilde yer alabiliyorlar. İşte yoruma açıklık, kesin olmayan ifadeler yüzünden ortaya farklı islam anlayışları çıkıyor. Şimdi şu konuya tekrar dönelim: Bir insan 23 yıl boyunca böyle bir metni sürdüremez mi, yoksa sürdürür mü? Siz özet olarak şunu savunuyorsunuz: "Bu gerçekleşmesi zor olan olayların sayısı ve zorluğu ne kadar fazlaysa ve bu özellikler tutarlı biçimde bir araya gelip tek bir kişide birleşiyorsa, o kişinin peygamber olma olasılığı doğal olarak artar" Peki ben size şunu sorayım: Nadirliklerin birleşimi = otomatik olarak olağanüstülük / doğaüstülük mü? Mesela Napoleon Bonaparte’a baktığımız zaman askeri deha, stratejik zeka, siyasi liderlik ve psikolojik etki gibi birçok nadir özelliğin tek bir kişide birleştiğini görüyoruz. Şimdi bütün bunlar bir araya geldi diye o zaman Napoleon'u peygamber mi ilan etmemiz lazım? Sizin bu yorumunuza göre bu sorunun cevabı evet olmalı. Napoleon, Fransa’da önce Konsüllük döneminde (1799–1804) fiilen ülkeyi yönetiyor, sonra 1804’te imparator olup Fransa İmparatorluğu’nu kuruyor; bu süreçte Batı ve Orta Avrupa’nın büyük kısmını etkisi altına alıyor—İtalya, Hollanda, İspanya’nın büyük bölümü, Almanya’nın batısı ve Polonya hattına kadar uzanan bir kontrol alanı var. Bir de 1812’de Moskova seferi var; Rusya’nın içlerine kadar girip Moskova’yı kısa süreli işgal ediyor ama geri çekilmek zorunda kalıyor. Napoleon Bonaparte bütün bunları 51 yıllık hayatına ve yaklaşık 10–15 yıllık aktif iktidar dönemine sığdırıyor. Peki Muhammad? 23 yıllık peygamberlik döneminde daha çok Hicaz bölgesi merkezli bir etki alanı içinde kalıyor. Şimdi “600’lü yılların şartları ile 1800’lü yılların şartları aynı değil” şeklinde bir argüman sunulabilirsiniz. (Muhammad açısından bakarsak arkasında her şeye gücü yettiği kabul edilen bir Allah varken, Napoleon Bonaparte açısından böyle bir metafizik destek yoktu.)

L1 ve L2 Lagrange noktalarını en basit şekilde şöyle gösterebiliriz: Güneş → L1 → Dünya → L2. L1 noktası, Güneş ile Dünya arasındaki denge noktasıdır ve Güneş’i sürekli izlemek için idealdir; ayrıca uzaydaki güneş fırtınalarını erken tespit etmek için de çok uygundur. SOHO, DSCOVR ve ACE uyduları L1’de çalışır; örneğin SOHO, Güneş’in yapısını ve koronasını sürekli gözlemler. L2 noktası ise özellikle derin uzay ve kızılötesi gözlemler için idealdir. James Webb, L2’ye yakın bir konumda çalışır çünkü ana görevi çok zayıf kızılötesi ışığı algılamaktır ve bunun için aşırı soğuk ve kararlı bir ortam gereklidir. Teleskobün aynaları ve dedektörleri yaklaşık −230°C civarında çalışır. Kızılötesi gözlem yapan bir teleskop, kendi ısısından bile etkilenir ve sıcak olursa kendi yaydığı infrared ışık ölçümleri bozulur. JWST, L2’de çalıştığı için Güneş, Dünya ve Ay hep aynı tarafta kalır ve tek taraflı güneş kalkanı yeterli olur. Ayrıca L2, küçük yörüngesel düzeltmelerle teleskobun konumunu uzun süre koruyabileceği kararlı bir bölgedir, bu da yakıt tasarrufu sağlar.

“Bir insan 23 yıl boyunca böyle bir metni sürdüremez.” “Bu kadar etkileyici ve uzun süreli bir üretim insan kapasitesinin ötesinde olmalı.” Dolayısıyla “ilahi bir kaynaktan gelmiş olmalı.” Yani aslında ortaya çıkan sonuç şu: “Bunu açıklamakta zorlanıyorum, o halde doğaüstü bir açıklama doğru olmalı. 1) Bu çıkarımın temel sorunu, “açıklayamıyorum” hissini doğrudan “açıklaması doğaüstüdür” sonucuna bağlaması. Bir metnin 23 yıl boyunca sürdürülmesi ya da etkileyici bulunması, bunun insan kapasitesinin dışında olduğu anlamına gelmez. Tarih bunun tam tersine örneklerle dolu. Homeros’tan Shakespeare’e, Dante’den Goethe’ye kadar birçok yazar, şair ve düşünür hem uzun süreli hem de son derece etkili eserler üretmiştir. Bu isimlerin ortaya koyduğu külliyatlar, tek bir insan ömrüne sığabilen büyük entelektüel üretimin mümkün olduğunu gösterir. Aynı şekilde siyaset, din ve düşünce tarihinde de kitleleri on yıllar boyunca etkileyen, tutarlı bir çizgi sürdüren çok sayıda figür vardır. Bu tür bir süreklilik; hafıza, disiplin, ikna kabiliyeti, sosyal çevre ve tarihsel koşullar gibi tamamen doğal faktörlerle açıklanabilir. Buradaki mantık hatası şudur: “Bunun nasıl yapıldığını tam olarak açıklayamıyorum” ifadesi, “o halde insan yapamaz” sonucunu zorunlu kılmaz. Bilgi eksikliği, otomatik olarak metafizik bir açıklamayı doğrulamaz. Kelimelerin çok anlamlılığını ve “yoruma açıklığını” ilahiliğe bir işaret gibi sunmak, aslında ciddi bir mantık problemine dayanıyor. Çünkü bir metin her yöne çekilebiliyorsa, bu onun derin olduğu kadar, aynı zamanda sınırlarının belirsiz olduğu anlamına da gelir. Eğer bir metin farklı dönemlerde ve farklı yorum geleneklerinde tamamen farklı anlamlara gelebiliyorsa, burada “mutlak netlik”ten değil, yoruma açık bir dil yapısından söz ederiz. Bu da doğal olarak “tek ve değişmez anlam” iddiasını zayıflatır. 2) Kelimelerin çok anlamlılığını ve “yoruma açıklığını” ilahiliğe bir işaret gibi sunmak, aslında ciddi bir mantık problemine dayanıyor. Çünkü bir metin her yöne çekilebiliyorsa, bu onun derin olduğu kadar, aynı zamanda sınırlarının belirsiz olduğu anlamına da gelir. Eğer bir metin farklı dönemlerde ve farklı yorum geleneklerinde tamamen farklı anlamlara gelebiliyorsa, burada “mutlak netlik”ten değil, yoruma açık bir dil yapısından söz ederiz. Bu da doğal olarak “tek ve değişmez anlam” iddiasını zayıflatır. Üstelik, milyarlarca insanın ebedi kaderi ve doğru yaşam biçimiyle ilişkili olduğu iddia edilen bir rehberin, tarih boyunca farklı yorumlara, mezheplere ve anlam ayrışmalarına konu olması, bunu otomatik olarak “derinlik” diye etiketlemeyi zorlaştırır. Çünkü derinlik ile belirsizlik aynı şey değildir. Eğer varsayım şu ise: “Bu metin ilahidir, çünkü çok katmanlı anlamlar içeriyor,” o zaman şu soru kaçınılmaz olur: Çok katmanlılık gerçekten ilahi kaynağın bir göstergesi mi, yoksa insan dilinin doğal bir özelliği mi? İnsan dili zaten bağlama, kültüre ve zamana göre değişen bir yapıdadır. Şiir, edebiyat ve felsefe metinleri de yüzyıllar boyunca farklı yorumlara açık olmuştur; Homeros’tan Shakespeare’e, Dante’den Goethe’ye kadar pek çok klasik metin farklı dönemlerde farklı anlam katmanlarıyla okunmuştur. 3) “Bir insan bu durumu sürdürebilir mi?” sorusuyla aslında psikolojik sınırlar üzerinden bir argüman kurmuşsunuz. Ancak burada kritik nokta şu: sayılan özellikler “net olmamak”, “yoruma açıklık”, “bağlama göre üslup değişmesi” insan sınırlarının dışına değil, tam tersine insan üretiminin doğal sınırlarına işaret eder. İnsan dili doğası gereği bağlama göre şekillenir; aynı fikir farklı durumlarda farklı tonlarla ifade edilebilir. Metinlerin yoruma açık olması, çok katmanlı anlamlar içermesi ya da tarihsel süreçte farklı şekillerde anlaşılması, insan yazınının zaten beklenen özellikleridir. Dolayısıyla burada bir çelişki oluşuyor: Bu özellikler “ilahi kaynak” lehine delil olarak sunuluyor, ancak aynı özellikler aslında “insan ürünü metinlerde en sık görülen yapısal özellikler” arasında yer alıyor. Eğer gerçekten insan sınırlarının aşıldığından bahsedilecekse, beklenen şey belirsizlik değil; tam tersine mutlak açıklık, tek anlamlılık ve zamandan bağımsız netlik olurdu. Yani bin yıl sonra bile hiçbir yoruma, bağlama veya dış açıklamaya ihtiyaç duymadan aynı şekilde anlaşılabilen bir metin. Oysa yoruma açıklık ve farklı bağlamlarda farklı anlam üretme kapasitesi, insan dilinin kaçınılmaz bir sonucudur; bu yüzden bunu “insan üstü” değil, “insana özgü” bir özellik olarak görmek daha tutarlı olur. 4) Sonuç olarak; mutlak bilgi iddiasında olan bir metnin, “edebi üslup” ya da “insanların anlam bulma imtihanı” gibi gerekçelerle belirsizliği meşrulaştırması, aslında o belirsizliği açıklamak yerine kutsallaştırma riskini doğurur. Çünkü burada belirsizlik, çözülmesi gereken bir mesele olmaktan çıkıp, bizzat bir erdem gibi sunulmuş olur. Asıl soru şudur: Bir metni “insanüstü” kılan şey, herkesin farklı yerlere çekebileceği kadar geniş ve yoruma açık bir dil kullanması mı, yoksa hiçbir insanın üretemeyeceği düzeyde netlik ve tutarlılıkla hakikati ortaya koyması mı?

Hubble'a bakım ve onarım yapmak amacıyla toplam beş ayrı uzay mekiği görevi gerçekleştirildi. Bu görevlerin sonuncusu olan STS-125'de 2009 yılında yapıldı. Bu son bakımın ardından Hubble'ın 2014 yılına kadar görev yapması bekleniyordu. Şimdi yıl oldu 2026 ve Hubble hala görevinin başında. Uzay mekiği programı hala devam etseydi, Hubble’ı Dünya’ya geri getirip bir müzede sergileyeceklerdi. Ancak artık bu da mümkün değil. Yörünge yüksekliğide 490 km'nin altında düştü şuanda 477 km civarında. Eğer tekrar bir bakım, onarım görevi yapılmazsa muhtemelen 2034 – 2038 gibi atmosfere girecek.

@Oğuzhan Öncelikle şunu ayıralım: Kur’an metninin ne dediği ayrı şey, ona yüklenen tefsir ayrı şey, modern değerlerle yapılan uyarlama yorumu ayrı şey. Senin yazdıkların büyük ölçüde ikinci ve üçüncü kategoriye giriyor. “Mehir hizmet ücreti değil, güvence” Mehirin “kadının hakkı ve güvencesi” olduğu doğru kabul edilse bile şu gerçek değişmiyor: Sistem bireyler arası “eşit romantik birliktelik” mantığıyla değil, “sözleşme + ekonomik güvence + erkek sorumluluğu” mantığıyla çalışıyor. Yani modern “ilişki” anlayımıyla birebir örtüşmüyor. “İstimta sadece cinsellik değil” Bu yorum tefsirlerde var, evet. Ama burada kritik nokta şu: Kelimenin geniş anlamı olması, cinselliğin temel unsur olmadığı anlamına gelmez. Evlilik zaten tarihsel olarak: ekonomik birlik, soy devamı, toplumsal statü üzerinden tanımlanmış. Modern “sevgi temelli evlilik” çerçevesiyle birebir aynı değil. “Çok eşlilik sosyal düzenlemeydi” Bu argüman çok kullanılıyor ama sorun şu: Bir şeyin “sosyal gerekçesi var” demek, onu otomatik olarak ahlaken evrensel ya da bugün de geçerli yapmıyor. O dönem için işlevsel olabilir, ama bu “şehvet izni değil sosyal politika” yorumunu objektif bir gerçek değil, yorum yapar. “Muta sonradan yasaklandı” Burada zaten iş daha da açık: Eğer bir şey önce var, sonra kaldırılıyorsa, bu bize şunu gösterir: sistem içinde tarihsel bir evrim var. Bu da metnin “tek ve değişmez sosyal model” sunmadığını gösterir. “4 şahit sadece dünyevi ceza” Bu tamamen teolojik bir çerçeve. Ama hukuki açıdan bakınca: Kanıtlanamayan bir fiilin cezalandırılması mümkün değilse, pratikte sistem “uygulanabilir suç” tanımı yapmış olur. “Ahirette hesap var” kısmı ise zaten doğrulanabilir bir argüman değil, inanç alanına giriyor. Senin yazdığın metin, Kuran’ı “modern ahlakla uyumlu hale getiren yorum geleneğini” temsil ediyor. Ama bu, metnin tarihsel olarak ne ifade ettiğini değiştirmiyor.

@Oğuzhan Bunu “belirsizlik değil, edebi üslup” diye açıklamak aslında sorunu çözmüyor, sadece farklı bir isim veriyor. Bu tür bir yaklaşım da her belirsizliği açıklamak için kullanılabilecek oldukça esnek bir argümana dönüşüyor. Ama asıl soru şu: Eğer her şeyi bilen bir kaynaktan geldiği iddia edilen bir metinden bahsediyorsak, neden doğrudan net ve tek anlamlı ifadeler yerine yoruma açık bir dil tercih ediliyor? “Edebi üslup” denmesi ilk bakışta açıklayıcı gibi duruyor ama çoğu zaman belirsizliği gidermekten çok, onu sadece daha kabul edilebilir bir çerçeveye oturtuyor. “Kur’an rapor değil, hidayet kitabı” argümanı da aslında aynı noktaya çıkıyor. Tamam, rapor değil ama mesele sadece “rapor formatı” da değil; burada iddia edilen şey mutlak bilgi. Mutlak bilgi söz konusuysa, insanın yanlış anlamasını en aza indirecek bir netlik beklemek de gayet makul bir beklenti olur.

@Oğuzhan Gemini'ye yazdırdığınız cevabı okudum, zaten benim bununla alakalı yine yukarılarda bir yerde yazdığım yorum mevcut. Dört şahit bulmanın imkansız olduğunu İslamcılar da biliyor. Bu yüzden, “dört şahit bulmanın imkansızlığından dolayı bazı suçlular ceza almasa bile önemli olan masumların korunması” şeklinde bir yorum geliştirerek bu ayeti “tamir” etmeye çalışıyorlar. Ancak bu yaklaşım beraberinde başka sorunları da getiriyor. Diyelim ki bir adam evine gitti ve karısını başka bir herifle yakaladı; o herifte de kaçıp gitti. Bu durumda adam, karısının zina yaptığını nasıl ispat edecek? İslam mahkemesine gitse dört şahit sunması gerekecek. Üstelik ispat edemezse, iftira (kazf) suçundan seksen sopalık cezada var. Bu durumda söz konusu ayet, zina eden kadını koruma altına almış olur ve masum olan adam, suçu ispat edemediği için seksen sopa cezasına maruz kalır. Şimdi siz söyleyin, böyle bir durumda olan bir adam ne yapmalı?

Mollalar tahmin ettiğimden daha uzun süre dayandı, ancak petrol gibi kaynakları satamadan bu durumu daha ne kadar sürdürebilirler açıkçası bilmiyorum. ABD kara harekatı yapmadığı sürece mollaların gitmesi pek olası görünmüyor fakat Trump bu riski göze alır mı o da belirsiz. Kara harekatı olsa bile kayıplar oldukça yüksek olabilir. Geçmişte H. Fidan, Suriye için gerekirse Suriye tarafına 4 adam gönderip, kendimize 8 füze attırarak savaş sebebi oluşturabiliriz diyordu. Eğer bir kara harekatı olacaksa ABD muhtemelen Türkiye ve diğer çevre ülkeleride bu işin içine dahil etmek isteyecektir. Artık İran tarafından bize füze mi attırırlar orasını bilmem tabii

Bu mollalar öyle aşağılık varlıklar ki, petrol ve doğal gazdan gelen parayla hiç düşünmeden Hamas ve Hizbullah gibi terör örgütlerini fonluyorlar, ama İran halkının refahı için beş kuruş harcamıyorlar. İsrail’e kafa tutacağız, Filistin topraklarını özgürleştireceğiz diyerek yemedikleri bok kalmadı, en sonunda İsrail sopayı çıkarınca da fonladıkları elemanlar ya enkaz altında geberdi, ya da çil yavrusu gibi kaçtı gitti. Olan yine Gazze'de yaşayan zavallı halka oldu. İsrail'e kafa tutacağız derken evdeki bulgurdan da oldular. ABD ve İsrail bugün bu kadar agresif davranıyorsa bu yine İran'ın geçmişte yediği boklar yüzünden.

Hamaney öldürülmüş, mollalar artık hiç olmadığı kadar zayıf durumda.

Bu pilav daha çok su kaldırır Trump, son yaptığı konuşmada ABD’nin büyük ve devam edecek bir askeri operasyon başlattığını ve bu operasyonun amacının İran rejimini ortadan kaldırmak olduğunu duyurdu.

Esenlikler değerli dostlar, Haberlerden az çok takip ediyorsunuzdur. ABD son bir aydır Orta Doğu’ya ciddi bir askeri yığınak yapıyor; ikinci uçak gemisinin de yolda olduğu söyleniyor. ABD ve İran her ne kadar anlaşmaya varmak için görüşüyormuş gibi görünse de, ben ABD’nin bu ölçekteki silah ve askeri sevkiyatı boşuna yaptığını düşünmüyorum. Sevkiyatın boyutuna bakılırsa, İran’a yönelik olası bir operasyonun haftalar sürebileceği ihtimali konuşuluyor. Tabii, “kambersiz düğün olmaz” misali, ABD’nin olası bir saldırısına İsrail’de muhtemelen destek verecektir. Anlaşılan o ki bu kez molla rejimini tamamen tasfiye etmeye yönelik bir operasyon olacak gibi.

Türkiye’deki İran sevgisi, özellikle sağ-muhafazakar kesimde, İran’ın sözde ABD ve İsrail karşıtı söylemlerinden ve Hamas ile Hizbullah gibi örgütlere verdiği destekten kaynaklanıyor. Malum, ülkemizde bazı Müslümanların Filistin’e yönelik desteği çoğu zaman laftan öteye gitmiyor, “kefenimizi giydik hazırız” ya da “reis izin versin gideriz” gibi ifadeler dile getiriliyor, ancak işin sonunda somut bir adım atmaya bir tarafları yemiyor. Bu İran'da İsrail'e göstermelik 8-10 tane füze atınca ki onlarda hep boş araziye düşer, bizim sağ-muhafazakar kesimde gaza geliyor vay be diyorlar İran'a bak İsrail'e nasıl posta koydu, Filistin meselesine nasıl sahip çıktı vs. diye kendi kendilerini gaza getiriyorlar.